Bietensap voor een PR
Regelmatig loop ik tijdens het hardlopen medelopers tegen het lijf. Zo langzamerhand ken ik de meesten wel van gezicht, zo nu en dan raak ik met eentje aan de praat. Zo ook in het voorjaar van 2011, toen ik oude bekende tegenkwam. Vroeger liep die gast niet slecht. Wij samen waren redelijk aan elkaar gewaagd, en om aan te geven dat hij wel degelijk kon doorlopen: zijn p.r. op de marathon ligt onder de 3 uur.
Op mijn vraag hoe het met hem ging volgde een heel verhaal. Zijn werk was behoorlijk stressvol, en regelmatig had hij last van allerlei lichamelijke ongemakken. Zo kon het zomaar gebeuren dat hij plotseling last kreeg van zijn nek, of van zijn benen. Want hij had vaak blessures aan kuiten, voeten en achillespezen. Uiteraard was hij wat zwaarder geworden en wat mij meteen opviel was dat hij minder soepel liep dan vroeger.
Hij gaf aan dat hij was uitgekeken op zijn werk, maar niet wist wat hij anders moest gaan doen. Ooit had hij een sportdiploma behaald, dus in de sport hij kon altijd nog iets gaan doen. Bij voorkeur in de loopsport. Maar om dat nou van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat te doen …hij wist het zo net nog niet.
Laatst kwam ik hem weer tegen. Zijn looppas was nog net als een tijdje geleden, maar omdat mijn eigen lopen er ook niet uit ziet, zeg ik daar niks over. Qua uiterlijk echter zag hij er een stuk afgetrainder uit. Spontaan vertelde hij dat hij zijn baan had opgezegd en voor zichzelf was begonnen; hij geeft tegenwoordig twaalf uur per week tennisles en hij verzorgt bedrijfsfitness. Met ‘zo kom je nog eens ergens’ en ‘je ziet eens wat andere mensen dan collega’s’ probeerde hij het voordeel van ‘eigen baas’ te promoten.
De extra sporturen hadden als resultaat dat zijn gewicht afnam, en zijn vorm toe. Zo liep hij laatst bij de Halve Egmond zowaar een dikke twee minuten van zijn p.r. af. ‘Van jouw ouwe lullen p.r.’, zei ik. Maar hij bedoelde echt zijn senioren p.r.! Van verbazing viel ik helemaal stil … Die gozer, ietsje jonger dan ik, en inmiddels een p.r. sneller dan mijn p.r.?
Toen ik voor de grap zei dat ik dan ook maar voor mijzelf moest beginnen (ik kan her en der vast nog wel wat bootcamp-trainingen verzorgen), verklapte hij een ander geheim: hij duikt nog maar één keer per maand het bed in met z’n vrouw. Ik maakte een grapje dat hij er dus een of meerdere andere vrouwen naast heeft, want hij is niet voor niets tennisleraar nietwaar? Hij werd enigszins boos en hij gaf aan dat toen hij er achter kwam dat weinig bedactiviteiten tot gevolg had dat zijn hardloopprestaties omhoog schoten, hij besloten heeft het zo te laten. En dus leeft hij bijna als een monnik.
Gelukkig was dat zijn uitleg. Even was ik bang dat hij zijn progressie zou toeschrijven aan de hype onder hardlopers (die van gekkigheid niet weten hoe ze sneller moeten worden) namelijk het drinken van bietensap. Dat zijn dezelfde gasten die overstappen op het insmeren van de benen met Hyena-uitwerpselen als blijkt dat dat snellere looptijden tot gevolg heeft.
Joost